Ladislav HLADKÝ et al., Czech Relations with the Nations and Countries of Southeastern Europe, 2019
Czech-Greek relations in the period of the Middle Ages (until 1453 – when the Ottoman Turks took ... more Czech-Greek relations in the period of the Middle Ages (until 1453 – when the Ottoman Turks took over Constantinople) have taken the forms of political, ecclesiastical, and cultural contacts between the Czech lands and the ethnically and politically “Greek” core of the Byzantine Empire; the later, with the ethnically “Greek” parts of the Ottoman Empire. Since the 19th century; to wit, after the genesis of the modern, independent Greek state (Kingdom of Greece, 1830–1832), Czech-Greek contacts gradually transformed into relations between two modern nations – Czechs and Greeks. In the years 1918–1992 (with an interruption between 1939‒1945) they developed within the broader framework of international Czechoslovak-Greek relations. Since 1993 they play out as relations between the independent Czech Republic and the Hellenic Republic.
Uploads
Papers by Kostas Tsivos
emigre identity in the era of De-Stalinisation. The article is concerned with social developments in the emigre group and their gradual integration into the Czechoslovak society of the 1960s. It pursues the complicated process of building a new identity, the national and
linguistic structure of the emigre group, its standard of living and employment, their educational system, the process of the formation of their own intelligentsia, and generation issues. Individual topics are examined on a socio-cultural level in the context of political
developments in Czechoslovakia and Greece.
Επιδίωξη του δημοσιεύματος είναι να καταγράψει μέσω των σελίδων του «Αγωνιστή», εφημερίδας των πολιτικών προσφύγων της Τσεχοσλοβακίας, τα δύο σημαντικά γεγονότα που, σχεδόν μια εικοσαετία μετά την άφιξή τους, σημάδεψαν τόσο τη ζωή της ελληνικής προσφυγιάς: δηλαδή τη διάσπαση του ΚΚΕ, που συντελέστηκε το Φεβρουάριο του 1968, και την Άνοιξη της Πράγας, η οποία άρχισε τον Ιανουάριο της ίδιας χρονιάς και κορυφώθηκε με την εισβολή των στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας, τον Αύγουστο του 1968. Ο Ελληνισμός της Τσεχίας αδυνατεί να κάνει αναδρομές σε «πρώτους οικιστές» καθώς η παρουσία του στις λεγόμενες «τσεχικές χώρες» είναι πολύ πρόσφατη. Δεν έχει καταγραφεί πρωθύστερη παρουσία ελληνικών κοινοτήτων βορείως του Δούναβη ενώ στην Τσεχοσλοβακία του μεσοπολέμου καταγράφεται παρουσία μεμονωμένων Ελλήνων. Η ομαδική εγκατάσταση των Ελλήνων στην Τσεχία – πρώην Τσεχοσλοβακία – δεν υπολείπεται ωστόσο ενδιαφέροντος και δραματικότητας. Τα ντοκουμέντα που φυλάσσονται στα τσεχικά Αρχεία περιγράφουν σε ικανοποιητικό βαθμό τα πρώτα στάδια άφιξης και εγκατάστασης των πρώτων Ελλήνων στην Τσεχοσλοβακία. Πρώτοι «οικιστές» ήταν τα εκατοντάδες τυραννισμένα, ξυπόλυτα και ρακένδυτα παιδιά που άρχισαν να φτάνουν τον Απρίλιο του 1948 με απανωτούς σιδηροδρομικούς συρμούς από την Γιουγκοσλαβία στο μεθοριακό σταθμό Μικούλοφ, μικρή πόλη της Νότιας Τσεχίας, σε απόσταση αναπνοής από τα αυστριακά σύνορα. Επρόκειτο για παιδιά που, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, προέρχονταν από τις περιοχές της Βορειοδυτικής Ελλάδας οι οποίες σπαράσσονταν από την εμφύλια σύγκρουση που είχε ξεσπάσει στην Ελλάδα δύο χρόνια νωρίτερα. Συνολικά ο αριθμός των Ελληνόπουλων και των Σλαβομακεδονόπουλων (τα τελευταία αποτελούσαν το ¼ περίπου του συνόλου των παιδιών) που έφτασαν με επτά συνολικά αποστολές από τον Απρίλιο του 1948 και τους πρώτους μήνες του 1949 έφτασε, μαζί με κάποιες δεκάδες μωρομάνες και άλλους ενήλικες συνοδούς, τις 4.200 άτομα. Στον αριθμό αυτό προστέθηκαν το φθινόπωρο του 1949, δηλ. μετά την οριστική λήξη του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα, άλλα 8.000 άτομα, στην πλειοψηφία τους ενήλικες, που, κατά κανόνα, έφτασαν στην Τσεχοσλοβακία δια θαλάσσης. Μαζί με τους τελευταίους έφτασαν άλλα 1.500 περίπου παιδιά. Έτσι η Τσεχοσλοβακία φιλοξένησε, μετά την Τασκένδη, τη μεγαλύτερη κοινότητα Ελλήνων πολιτικών προσφύγων. Από τους 12.200 Έλληνες και Σλαβομακεδόνες που εγκαταστάθηκαν το 1950 στην Τσεχοσλοβακία σχεδόν το 50% ήταν παιδιά και έφηβοι νεώτεροι των 16 ετών. Η ηγεσία του ΚΚΕ, σε συνεργασία με το «αδελφό» τσεχοσλοβάκικο Κόμμα, είχε αποφασίσει να εγκαταστήσει τους πρόσφυγες στους ημιορεινούς όσο και απομακρυσμένους νομούς Ζάμπερκ, Κρνοφ και Γιέσενικ, που βρίσκονται κοντά στα πολωνικά σύνορα, με την αιτιολογία ότι το περιβάλλον τους προσομοιάζει με αυτό που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει στην Ελλάδα η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων. Υπενθυμίζουμε ότι μια τριετία νωρίτερα οι τρεις προαναφερθέντες νομοί είχαν εγκαταλειφθεί από την πλειοψηφία των «ντόπιων» που δεν ήταν άλλοι από τους Σουδήτες Γερμανούς, οι οποίοι, βάσει των διαταγμάτων του Προέδρου Μπένες, αναγκάστηκαν να πάρουν και αυτοί το δρόμο της αναγκαστικής προσφυγιάς, μετά από παρουσία 300 και πλέον χρόνων σε αυτές τις περιοχές. Υπήρχαν δηλαδή στους ως άνω νομούς αδιάθετα ακίνητα και ακάλυπτες παραγωγικές δυνατότητες όσο και η πρόθεση της τσεχοσλοβάκικης κυβέρνησης να τους εποικίσει με άτομα, ει δυνατόν της εμπιστοσύνης της. Ο αριθμός των Ελλήνων πολιτικών προσφύγων στην Τσεχοσλοβακία την περίοδο 1948-1968 ενισχύθηκε σημαντικά φτάνοντας περί τα 15.000 άτομα. Η αύξηση αυτή,
During the era of socialist Czechoslovakia, Greeks formed the largest group of "friendly foreigners " in the country. The Greek community finally gained the status of a minority in the Czech Republic in 1991. However, this minority does not belong to the older, so called " historical nationalities " , the members of which have inhabited the Czech Lands for centuries. The present article deals with the fates of approximately 12 000 Greek immigrants in Czechoslovakia with emphasis on the routes they followed to go to their countries of exile and on their settlement strategies in Sudetenland. It also analyses efforts to bring together immigrant families, their relocation from villages to urban centres in Czechoslovakia, their legal status of immigrants and their later repatriation to Greece.
The goal of the current text, by utilizing archival material mostly from the Czech provenance, is to focus on some, so far unknown, aspects of the Czechoslovak involvement in the Greek Civil War as well its involvement after its end. We will focus our attention on the role of the Czechoslovak security services in the establishment of the so-called " Diversionists' school for Greek communists " during the critical period of 1950-51 and the reconstruction of the Czechoslovak participation in illegal missions of the KKE within Greece itself. Furthermore, we seek to clarify the role of Czechoslovak law enforcement agencies in the purges of the Greek communist leadership against " unreliable elements " , which were active among the twelve thousand Greek immigrants that settled in Czechoslovakia after the autumn of 1949.
- Την πρώτη διάσπαση της περιόδου 1956-1958 που ξέσπασε μετά την αποκαθήλωση του Νίκου Ζαχαριάδη από την ηγεσία του ΚΚΕ.
- Τη δεύτερη διάσπαση του 1968 μέσα από το πρίσμα των γεγονότων της Άνοιξης της Πράγας.
- Την επίδραση των γεγονότων που σχετίζονται με την επαναφορά της δημοκρατίας στην Ελλάδα το 1974 και την έναρξη του επαναπατρισμού.
Το άρθρο βασίζεται σε πρωτογενές αρχειακό υλικό που αντλήθηκε κυρίως από Εθνικό Αρχείο της Πράγας, όπως και από την προσφυγική εφημερίδα «Αγωνιστής» που εκδιδόταν στην Τσεχοσλοβακία. Το άρθρο επιχειρεί να ανιχνεύσει την επιρροή ιστορικών γεγονότων, ρήξεων και ανατροπών στη ζωή και στις στρατηγικές επιλογές μια σχετικά κλειστής προσφυγικής κοινότητας. Εξετάζεται η καθοριστική επίδραση ιστορικών γεγονότων που έλαβαν χώρα στη Σοβιετική Ένωση, στη φιλοξενούσα Τσεχοσλοβακία όσο και στη χώρα καταγωγής τους, στη ζωή και τις επιλογές των 13.000 περίπου πολιτικών προσφύγων από την Ελλάδα.
Books by Kostas Tsivos
For a long time Czech-Cyprus relations only pertained to sporadic contacts between the Czech lands and the island of Cyprus. After 1960, when the independent Republic of Cyprus attained its independence, Czechoslovak contacts with Cyprus developed within the framework of broader international political and economic relations. Since 1993 they have taken the form of relations between the independent Czech Republic and the Republic of Cyprus.
Na základě materiálů z Národního archivu v Praze (NA), příslušných fondů Univerzity Karlovy (UK) a řeckého emigrantského týdeníku Agonistis se pokusíme zmapovat příběh výuky novořečtiny v českém prostředí v souvislosti se snahou o zachování národní identity a ideové výchovy mládeže řecké emigrace v Československu. Tento příběh je úzce spjat s turbulentními událostmi řecké občanské války (1946–1949), která skončila porážkou komunistické revolty v Řecku a útěkem téměř 100 000 levicově orientovaných emigrantů do Sovětského svazu a dalších tzv. lidově demokratických států, včetně Československa, kam se uchýlila druhá nejpočetnější skupina řecké emigrace.